در تلفیقی مدرن از معماری اصیلی ایرانی با رنگ و بوی مساجد در طراحی شهری
نمای بیرونی این مجموعه می بایست در ترکیب با نمای مجموعه ی مصلای اصفهان بتواند با حفظ هویت معماری اسلامی در غالب مدرنیته، نمایی گیرا و مطابق با سلیقه ی عصر حاضر را به نمایش بگذارد. ایده ی ترکیب حجم هایی ساده و مدرن با اصول و المان های معماری ایرانی-اسلامی از جمله :درون گرایی، شکوه و عظمت دادن به بنا ، حفظ قرینگی و استفاده از المان هایی مانند قوس های ایرانی، کاشی کاری های اسلیمی،و گره های هندسی، راه حلی بود که معمار پروژه در حل این چالش در نظر گرفت.
در این مجموعه نوع قوس ها ی ایرانی انتخاب شده و رنگ و لعاب کاشی های به کار رفته در نما و محیط مجموعه، با توجه به معماری زمینه گرا، هماهنگی خوبی را با فضای مذهبی اطراف آن ایجاد کرده است.
ایجاد حیاط مرکزی طرحی بود که علاوه بر زنده کردن معماری سنتی ایران جوابگوی اقلیم گرم و خشک شهر أصفهان نیز می بود. کاشی کاری های داخل حیاط ها با رنگ های لاجوردی و اصیل ایرانی اصالت ایران و فضاهای مذهبی را به نمایش بگذارد.